معرفت به چه کار آید؟
بسم الله الرحمن الرحيم
السلام عليك يا مولاي يا صاحب الزمان
لعن الله اعدائكم من الجن و الانس اجمعين
بابي انت و امي و نفسي لك الوقاء و الحمي
واي بر ما پسر فاطمه را گم كرديم.
سلام الله عليهما.
سلام عليكم و رحمة الله.
معرفت يعني "في الداهية الناد" (عبارت حضرت در يكي از توقيعات: در گرفتاريهاي سخت و خردكننده) ، در "لتركبن طبقا عن طبق" (آيه قرآن: حتماً زير و رو ميشويد) پناهگاه را و كهف حصين را و عين الحيوة را و سفينة النجاة را گم نكنم و سرگردان نشوم.
معرفت نه اينكه با داشتن آن مبتلا نميشويم كه "ا حسب الناس ان يتركوا ان يقولوا امنا و هم لا يفتنون" [آيه قرآن: آيا مردم گمان نكردند همين كه گفتند ايمان آورديم رها ميشوند و آزمونده نخواهند شد؟] بلكه در طوفانها و زير و رو شدن، كشتي نجات را بشناسم و به آن پناهنده شوم كه ايشان باب المبتلي به الناس هستند كه من اتاكم نجي و من لم ياتكم هلك.
خواهان ابتلا و سختي نيستيم بلكه همواره از خداوند "ولي العافية" درخواست عافيت در دين و دنيا داريم و از خداوندمتعال ميخواهيم و عافني مما امتحنت به خلقك ولي چاره ما ولي خداوند و حجت خداوند در روي همين زمين است؛ امام عصر سلاماللهعليه و عجلاللهتعاليفرجهالشريف.
بنابراين معرفت به كار ميآيد و اصلاً به اين معرفت است كه از هلاكت ميتوان نجات يافت؛ از اين رو وقتي زراره به امام صادق سلاماللهعليه عرض كرد كه ان ادركت هذا الزمان فاي شي اعمل [اگر آن زمان را درك كردم چه كاري انجام دهم] حضرت فرمودند كه از خداوند اينگونه بخواه كه:
اللهم عرفني نفسك فانك ان لم تعرفني نفسك لم اعرف رسولك
اللهم عرفني رسولك فانك ان لم تعرفني رسولك لم اعرف حجتك
اللهم عرفني حجتك فانك ان لم تعرفني حجتك ضللت عن ديني
و اين خواسته، بايد خواسته قلب ما باشد از خداوند؛ يعني توجه كنم كه از خداوند متعال چه امري را درخواست ميكنم.
اللهم ارني الطلعة الرشيدة.
عجل فرجه و سهل مخرجه.
