بسم الله الرحمن الرحیم

السلام علیک یا مولای یا صاحب الزمان

لعن الله اعدائکم من الجن و الانس اجمعین

بابی انت و امی و نفسی لک الوقاء و الحمی

 

سلام علیکم و رحمة الله

 

باید به این سوال قرآن کریم، خیلی شفاف و صادقانه در وجود خودم پاسخ دهم که

 

ا رضیتم بالحیوة الدنیا؟

آیا به حیات دنیا راضی شده اید؟

 

به خودم، به دغدغه های این روزهایم، به رفتن ها و آمدن ها و گفتن هایم نظر کنم. من به حیات دنیا راضی شده ام؟ نه اینکه حیات دنیا بد باشد؛ بلکه سوال اینست که این دنیا هر چند هم خوب، آیا به همین راضی شده ام و صبح و شب به فکر همین حیات دنیا هستم؟

 

قرآن حکیم در مورد عده ای می فرماید:

 

رضوا بالحیوة الدنیا و اطمانوا بها

به حیات دنیا راضی شدند و بوسیله آن مطمئن و آرام شدند

 

 

و گاهی اوقات مشغول شدنمان به دنیا به گونه ای است که "و اطمانوا بها" هم می شویم؛

اینگونه بودن خسران مبین است.

و گاهی سراپا غفلتم...

 

وقتی دنیا را همه چیز ببینم، اللهم اجعلنی من المستشهدین بین یدیه دیگر آن چنان که باید، صادقانه نیست؛ نه اینکه بخواهم دروغ بگویم بلکه اصلاً حواسم نیست به این خواسته عظیم؛ لفظی است که بیان می شود بدون آنکه قلبم خواهان آن باشد. وقتی "اللهم اجلعنی من المستشهدین بین یدیه" های من آنگونه نباشد که باید، از اللهم عجل فرجه هم انتظارات دیگری دارم. باید به دنبال "فرجه" بود؛ گشایش کار مولایمان و این با رضوا بالحیوة الدنیا بودن سازگار نیست.

 

المستغاث بک یا صاحب الزمان

ما را دریابید؛ به لطف پدرانه تان

 

خدایا قلب امام عصر سلام الله علیه و عجل الله تعالی فرجه الشریف را به مژده ظهورشان شاد و مسرور بفرما.