درخواست فرج امام زمان علیه السلام از روی طلبکاری نیست.
بسم الله الرحمن الرحيم
السلام عليك يا مولاي يا صاحب الزمان
لعن الله اعدائكم من الجن و الانس اجمعين
بابي انت و امي و نفسي لك الوقاء و الحمي.
علي محمد و آله السلام كلما ذكر السلام
سلام عليكم و رحمة الله
شاه كليد اينست كه خودم را بشناسم؛ به خودم كه نظر ميكنم از خودم "هيچ" ندارم؛ اين هيچ نداشتن نسبي نيست و مطلق است. همه دار و ندار من، داراييهايي است كه خداوند متعال عطا فرموده است. اين بندهاي كه هيچ ندارد، همه چيز را از خداوند متعال درخواست ميكند كه اوست غني حميد.
از اين منظر وقتي به دعاهاي صحيفه سجاديه و اين روزها دعاي اول از سلسله دعاهاي روزهاي ماه مبارك كه با اللهم هذا شهر الصيام آغاز ميشود، نظر ميكنيم، ميبينيم كه همه چيز ميخواهيم؛ و اينها تذكراتي است كه هيچ عنوان و موفقيت و دارايي نداريم كه براي ما باشد؛ در آنچه داريم و پيش از اين عطا شده است، لحظه به لحظه محتاجيم به حفظ و بقاي آن و در آنچه نداريم محتاجيم به عطاي آن.
و در صدر خواستههاي اين بنده فقير و نادار ذليل ضعيف مسكين مستكين از خداوند غني ذو الرحمة متعال سبحان قدوس اينست كه
اللهم عجل فرجه
با خضوع كامل و با خشوع كامل؛ آن دعايي كه فرموده شده است "و ادعوه خوفا و طمعا"؛ آن دعايي كه "تضرعاً و خفية" باشد؛ و اين بنده فقير كه خود را در مقابل فضل خداوند ميبيند، آن فضلي كه خودش فرموده است "و اسئلوا الله من فضله" و "ادعوني استجب لكم" و "من اوفي بعهده من الله" و "من اصدق من الله حديثا"، در اين حالت با حسن ظن كامل دعا ميكند و مييابد كه "نراه قريباً" كه به فضل خداوند متعال سبحان قدوس ذرهاي شك ندارد؛ و امر هم به دست خداوند عز و جل است:
قل ان اصبح ماءوكم غوراً فمن ياتيكم بماء معين
اگر اينگونه باشم، هم زياد دعا ميكنم، هم ناراضي نيستم، هم نااميد نيستم، هم طلبكارانه نميخواهم و هم توقعوا هذ الامر صباحاً و مساء را بهتر مييابم؛ كه اين بنده فقير اميدوار به فضل خداوند هر لحظه صادقانه منتظر گشايشي عظيم است از جانب خداي محمد براي محمد و آل محمد صلي الله عليهم اجمعين.
يا رب محمد اغضب اليوم لمحمد و لابرابر عترته.
