بسم الله الرحمن الرحیم

السلام علیک یا مولای یا صاحب الزمان؛ ادرکنا ارشدنا.

عجل الله تعالی لک الفرج و رحمة الله و برکاته.

لعن الله اعدائکم من الجن و الانس اجمعین.

بابی انت و امی و نفسی لک الوقاء و الحمی.

 

گفتم به ماه چرا قامتت خم است

آهی کشید و گفت که ماه محرم است.

 

سلام علیکم و رحمة الله

 

نیت ما همه عمل ماست:

 

الاعمال بالنیات.

نیة المومن افضل من عمله.

الا و ان النیة هی العمل.

قل کل یعمل علی شاکلته فربکم اعلم بمن هو اهدی سبیلاً.

یوم لاینفع مال و لابنون الا من اتی الله بقلب سلیم.

 

در روایت شریف می‌فرماید:

 

ما من باک یبکیه الا و قد وصل فاطمة و اسعدها

هیچ گریه‌کننده‌ای نیست که بر حضرت سیدالشهداء سلام‌الله‌علیه بگرید مگر آنکه به حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها می‌رسد و ایشان را خشنود می‌سازد.

 

و نیز مولای ما که خداوند در ظهورشان تعجیل بفرماید، می‌فرمایند که:

لابکین علیک بدل الدموع دما

 

حالا نیت ما می‌تواند این باشد برای گریه‌ها و عزاداری‌هایمان (اگر سعادت داشته باشیم):

 

اول) خشنودی قلب مطهر حضرت فاطمه زهرا سلام‌الله‌علیها

دوم) عرض تسلیت به مولایمان سلام‌الله‌علیه و عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف که عزادار ایشانند.

 

نیت من، یعنی توجه صادقانه من، به اینکه بروم برای تسلای خاطر صاحبان عزا؛ که صاحب عزا اوست که شهقه می‌زند و اوست که پلک چشم مبارکش زخم می‌شود و  اوست که می‌گرید اما بدل الدموع دما...

 

و من که هنوز مصیبت را فهم نکرده‌ام، در جایگاه عرض تسلیت هستم به صاحبان عزا که خداوند در فرج منتقم ایشان و در فرج ایشان تعجیل بفرماید که در آن روز نحن نقول الحمد لله رب العالمین.

 

انت یا رب کل یوم فی شان

یا رب الحسین بحق الحسین اشف صدر الحسین بظهور الحجة